Inmiddels is het voorjaar aangebroken en staat het maaien van de eerste snede voor de deur. Met een eerste snede en het goed opslaan daarvan kan al een belangrijk deel van de ruwvoeropbrengst veiliggesteld worden. Ook worden er in deze periode maiskuilen verlaagd om er een zomerkuil van te maken. In beide gevallen is aandacht voor het afwerken en goed afdekken van de kuil gewenst. Om de voederwaarde van de kuil te behouden is het afdekken met vloeibare of steekvaste co-producten ideaal. Door de keuze van het best passende co-product verhogen we bovendien de voerderwaarde van de kuil.
Een techniek waar men de te bewaren ruwvoeders of bijproducten luchtdicht afsluit om ze optimaal te bewaren. Het voorkomt broei wat de productie en het welzijn van het vee ten goede komt.
Principes van inkuilen
Het slagen van de kuil is afhankelijk van de luchtdichtheid en een goede melkzuurbacterie-werking. De kuil doorleeft dus een ademhalings- en inzuringsfase. Zolang er zuurstof ter beschikking is in de kuil blijft de afbraak van de koolhydraten doorlopen, dit is de ademhalingsfase. De kuil wordt warm en rot. Goed aandrukken van de kuil en luchtdicht afdekken is dus noodzakelijk om verliezen te vermijden. In de inzuringsfase garandeert een goede melkzuurbacterie-werking het slagen van de kuil.
Noodzakelijke voorwaarden hiervoor zijn een anaeroob milieu (afwezigheid van zuurstof) en de aanwezigheid van voldoende vergistbare suikers in de kuil. Melkzuur is een natuurlijk bewaarmiddel dat de pH van de kuil verlaagt tot op een niveau van 3,5 à 4,2. bijgevolg steriliseert de kuil en wordt de groei van alle bacteriën gestopt zodat de kuil onbeperkt bewaart zolang er geen lucht toetreedt. Bij onvoldoende pH-daling krijgen de boterzuur- en rottingsbactertiën de overhand met grote kuilverliezen tot gevolg.
Samengevat garandeert voldoende aandrukken en hermetisch afdekken van een kuil met voldoende vergistbare suikers voor de melkzuurgisting de bewaring van de kuil voor zover ze luchtdicht afgesloten blijft. Na openen van de kuil moeten we vervolgens een minimale uitkuilsnelheid halen om verliezen aan het uitkuiloppervlak te vermijden.
Wat is een kuilafdek?
Een kuilafdek is een optimale tool om de voederwaarde van het ruwvoeder of bijproduct te behouden. Een kuilafdek kan zowel met een steekvast als een vloeibaar co-product. Het afdekproduct moet zelf makkelijk bewaren en voldoende dichtheid (soortelijk gewicht) hebben om enerzijds de kuil goed aan te drukken en anderzijds om een hermetische luchtdichte afdeklaag op de kuil aan te brengen.
Hoe een kuil aanleggen?
De kuilvoorbereiding is van cruciaal belang, zeker bij een vloeibaar afdekproduct.
- Er moet voldoende ruimte blijven onder de silomuren om het vloeibare product in op te vangen (minstens 30 cm), en de aanleg van een voldoende stevige dam op de silo-uiteinden is noodzakelijk.
- Kuiloppervlak moet zo vlak mogelijk aangelegd zijn.
- Vrachtwagen lost vloeibaar product zelf over de kuil, tot maximaal 25m ver. Bij doorgang naast de silo speelt de silolengte geen rol.
- De voor- en achterkant van de silo moeten voldoende verhoogd en verstevigd worden.
- Afdeklaag bedraagt 20 à 30cm, één vracht volstaat om 100 à 150m² kuiloppervlak te bedekken.
- De kuil moet even dicht blijven om de vloeibare afdeklaag te laten uitharden.
De kuilvoorbereiding voor een steekvast co-product is ook noodzakelijk.
- De veehouder moet het steekvast co-product zelf met frontlader of verreiker laagsgewijs aanbrengen op de kuil.
- Afdeklaagdikte is productafhankelijk, minimaal 25cm.
- Kan op een hellend vlak (molshoop, kuil boven de muren) aangebracht worden.
- Gemiddeld één vracht per 100m² kuiloppervlak.
Het afdekken van het afdekproduct met een siloplastiek is, zeker wanneer de kuil aangelegd wordt voor langere tijd, nog nodig. Zodoende vermijden we na een drogere periode krimpscheuren in de afdeklaag en bij regenval het indringen van water in de kuil.
De volledige inkuilinstructies zijn hier te raadplegen. Alsook beschikken we over specifieke instructies voor het inkuilen van perspulp en cigarant.