De conservering van een kuil is een tweedelig proces, te beginnen met de ademhalingsfase. Tijdens deze fase zorgt de beschikbaarheid van zuurstof voor de afbraak van koolhydraten, wat kan leiden tot opwarming van de kuil. Daarom zijn goede verdichting en luchtdichte afdekking van cruciaal belang om verliezen tijdens deze fase te voorkomen.

Vervolgens komt de kuil in de verzuringsfase, waarin een succesvolle conservering afhankelijk is van actieve melkzuurbacteriën. Voor een effectieve fermentatie moeten twee voorwaarden worden vervuld: een anaerobe omgeving (geen zuurstof) en een voldoende hoeveelheid fermenteerbare koolhydraten in de kuil. Melkzuur, een natuurlijk conserveringsmiddel, verlaagt de pH van de kuil tot een niveau tussen 3,5 en 4,2, waardoor de kuil effectief wordt gesteriliseerd en de groei van bederfveroorzakende bacteriën wordt gestopt. Als de pH niet voldoende daalt, kunnen schadelijke bacteriën, zoals boterzuur en rottende bacteriën, groeien, wat leidt tot aanzienlijke kuilverliezen.

Afdekken met aardappelstoomschillen zorgt voor extra zetmeel in het rantsoen. Omdat brouwerijdraf een structuur- en eiwitrijk co-product is, heeft het een vertragend effect op de pens.

Het afdekken van de maïskuil met een laag aardappelpersvezels, idealiter tussen de 35 en 40 centimeter dik, kan scheuren helpen voorkomen. Te droge vezels kunnen barsten en ongewenste fermentatie veroorzaken, waardoor de risico's van slecht kuilbeheer nog groter worden.